آسمان خراش هزار موزه، در مرکز تجاری شهر میامی کشور آمریکا قرار دارد. این برج داری 62 طبقه می باشد که ارتفاعی در حدود 210 متر خواهد داشت. کار ساخت این برج تا سال 2018 به اتمام خواهد رسید.

ساختمان دارای سازه ای خارج از بدنه ساختمان بوده که با پیچیدن دور طبقات از آنها بالا آمده است که بین آنها را نمای شیشه ای محصور کرده، این نوع از سازه با حذف کردن ستون ها از درون طبقات فضای باز بزرگی را در اختیار آنها می گذارد که باعث می شود بتوان به راحتی اکثر کارکردهای مورد نیاز را به هر طبقه اختصاص داد، که در معماری از آن تحت عنوان پلان آزاد یاد می کنند.

زاها حدید در مارس 2016 در میامی در حالی که کار طراحی داخلی فضاهای عمومی ساختمان را به سر انجام رسانیده بود به طور ناگهانی درگذشت. امضای کار او در این ساختمان دیوار خمیده با سطحی منحنی در طبقه آخر است که به سمت پذیرش امتداد یافته است. لابی از طبقه اول تا هفتم امتداد یافته و یک پدیوم را تشکیل می دهد که شامل چند رستوران، محل هایی برای برگذاری مراسم ها در طبقه ی اول، پارکینگ ها در قسمت بالایی و استخر در آخرین طبقه می باشد. این قسمت از ساختمان دارای منافذی مانند منافذ قارچ است که بین قسمت های سازه ای قرار گرفته و مانع دیده شدن خودروهای داخل پارکینگ از بیرون می شود.

طبقات 10 تا 14 ویژگی خانه های شهری را خواهند داشت. واحد های آپارتمانی به صورت نیم طبقه، طبقات 15 تا 49 را در بر خواهند گرفت و هشت طبقه بعد به پنتهاوس هایی تعلق می گیرد که هر یک تمام یک طبقه را اشغال می کنند، همچنین یک پنتهاوس دوبلکس هم در این برج در نظر گرفته شده که دو طبقه 58 و 59 را شامل می شود. هر یک از واحد های مسکونی دارای بالکون هایی هستند که کمی با واحد های دیگر فرق دارد و نمای شهر را قاب می کنند، این تمایز ناشی از تفاوت فرمی عناصر سازه ای خارجی است که دور نمای ساختمان پیچ خورده و بالا آمده اند.

آسمان خراش هزار موزه میامی، نمایی از تراس یکی از واحدها

طبق اظهارات گرگ کوین و لوئیس بردمن توسعه دهندگان این پروژه، همانطور که برج بالا می رود، سازه خارجی موجب به وجود آمدن تراس هایی منحصر به فرد برای هر یک از واحد ها می شود که به موجب آن اتاق های متعددی در فضای باز این تراس ها به وجود می آیند که آنها نیز داری پلانی منحصر به فرد خواهند بود.

طبقه ی انتهایی از این برج را یک مرکز تفریحی آبی دوقولو تشکیل می دهد که  شامل یک استخر ممتد، کشیده شده در لبه خارجی طبقه و در مجاورت نمای ساختمان است که دیدی بی نظیر به بندرگاه میامی را فراهم می کند. برای این قسمت زاها حدید دیوار فلزی مواجی طراحی کرده که به مثابه یک مجسمه دیواری عظیم بوده که تا انتهای سقف هم امتداد یافته است. انتخاب فلز به این جهت بوده است تا تلالو نور استخر روی آن انعکاس یافته و به مانند جواهری بدرخشد و به عنوان چراغی راهنما برای پد هلیکوپتر روی بام باشد.

اگرچه دفتر زاها حدید در لندن است ولی برای انجام این پروژه بیشتر وقت خود را در میامی گذراند که با حضورش در این شهر به پیشرفت چشمگیر در عرصه معماری معاصر در این منطقه منجر شد. به عنوان نمونه طرح پارکینگ عمومی چرخانی را برای یکی از ساحل های میامی ارائه کرد، اما به دلیل مرگش تنها بعد از چند هفته از طرف مقامات دولتی کنسل اعلام شد.