۵۹ مطلب در آذر ۱۳۹۶ ثبت شده است

معماری ایران، یزد، خانه مشروطه

خانه مشروطه یزد در محله پیر و برج، کوچه مشروطه شهر یزد قرار گرفته است. خانه مشروطه را در دوره قاجاریان، حدودا 150 سال پیش، آقا سید محمد خان (جد اکرمی های یزد) بنیان نهاد و 60 سال پیش، محمود مشروطه آن را خرید و به نام او اشتهار یافت.

این بنا خانه ای است یک طبقه، که فضاهای آن با نظمی کامل در اطراف یک حیاط نشسته اند. با عبور از سردر و هشتی و دالان، می توان به حیاط رسید. در کنار بخش اصلی خانه، بخش خدماتی واقع است، متشکل از اسطبل و حیاط و ورودی حیاط. این بخش در شمال بستر خانه و دور از حیاط قرار دارد.

حیاط و فضاهای اطراف آن، همه قاعده هایی منظم با اشکال کامل هندسی دارند؛ لیکن با نظر به برش افقی بنا معلوم می شود که شکل زمین بسیار نامنظم و بی قاعده است. معمار بنا حیاط خانه را تقریبا در مرکز بزرگترین بخش بستر طرح قرار داده و فضاهای مختلف منظم القاعده را در اطراف آن جای داده و سرانجام، قناسی های زمین را با ضخیم گرفتن جرزها و دیوارها و در بعضی نقاط با احداث فضاهایی فرعی و کم اهمیت، چون انبار و پستو پنهان کرده است.

فضاهای هر جبهه از حیاط به گونه ای استقرار یافته اند که بر مرکز تاکید کنند. در میانه جبهه جنوبی یا پر سایه حیاط، اتاقی بزرگ جای گرفته و در مرکز جبهه آفتاب گیر رو به آن نیز، یک سه دری قرار دارد. جبهه های شرقی و غربی شامل این عناصر است: یک اتاق در میانه (عنصر مرکزی)؛ دو راهرو در طرفین؛ دو اتاق در دو کنج نما.

در نظر به طرح نماهای حیاط، تکرار عناصر مشابه، یعنی پنجره هایی با قابهای نسبتا هم اندازه، اولین چیزی است که به چشم می آید. قاب هایی که گاه به هم نزدیک شده و در هر نما بخش متشخصی را پدید آورده اند و گاه با تغییری در تقسیمات افقی آنها، در میان نظم ساده نماها، نقطه ای بارز پدیدار شده است. قاب های نمای جنوبی حیاط بلندتر است. بدین گونه، بدون تغییر مهمی در طرح کلی، نمای این جبهه از دیگر جبهه ها متمایز شده است.

با آنکه طول و عرض حیاط این خانه تقریبا به یک اندازه است، وجود آب نمایی کشیده در امتداد شمال-جنوب، با دو باغچه متقارن در دو سمت آن، حیاط را کشیده تر از آنچه هست می نماید. مهتابی جبهه جنوبی به نمای این جبهه اهمیت بیشتری بخشیده است و اتاق بزرگی را که در جنوب حیاط قرار دارد مهمترین عنصر حیاط می نماید. دیگر نکته قابل توجه در حیاط خانه فقدان ایوان با رواقی قابل اعتنا در آن است، در صورتی که در حیاط های یزد کمتر چنین چیزی دیده می شود.

فضاهای واقع در زیرزمین مساحت چندانی ندارند و اغلب انبار فضای فوقانی خودند. فقط زیرزمین جبهه جنوبی فضایی وسیع و قابل سکونت دارد. بخشی از فضاهای زیرزمین، که دسترس به جوی آب زیرزمین را میسر می کند، در خارج از محدوده ملکی خانه است. (منابع و مراجع: الف-1)

۰ نظر
مجله هنر، معماری و عکاسی

معماری جهان، روسیه، استادیوم کازان آرنا

کازان آرنا، ورزشگاهی در قازان روسیه می باشد. قرار است این استادیوم، میزبان مسابقات فوتبال جام جهانی 2018 روسیه، به ویژه بازی حساس تیم ملی کشورمان مقابل تیم ملی اسپانیا باشد.

این استادیوم، ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال روبین کازان، در لیگ برتر فوتبال روسیه می باشد، که توسط گروه معماری پوپولوس (populous)، طراح و مجری ورزشگاه ومبلی و ورزشگاه امارات شهر لندن، طراحی و اجرا شده است.

گنجایش این ورزشگاه، که کار ساخت آن در سال 2010 در زمینی به ابعاد 105 در 68 متر و با بودجه 450 میلیون دلار آغاز شد و تا سال 2013 به طول انجامید، ۴۵379 نفر می باشد.

این استادیوم ورزشی دارای امکانات بی نظیری از جمله موارد زیر می باشد:
1- SkyBox: یک کابین راحت و بزرگ با نمای پانورامایی از زمین بازی، که نه تنها امکان تماشای بازی را برای تماشاچی فراهم می آورد؛ بلکه تماشاگر می تواند در حین بازی در جلسات کسب و کار و مذاکرات خود نیز شرکت کند.
2- صندلی های VIP: تعداد ۷۲ صندلی VIP در منطقه شرقی و غربی و در طبقه چهارم و پنجم موجود است. می توانید با سفارش این صندلی ها به مهمان ویژه تبدیل شوید . ویژگی این صندلی ها این است که می توانید زمین بازی را بهتر از بقیه قسمت های ورزشگاه ببینید.
3- بار و کافه مجهز: مهمانان می توانند در این کافه بنشینند و در میز شخصی شان در حالی که روی صندلی های نرم نشسته اند با استفاده از سیستم های تصویری با وضوح بالا، بازی را تماشا کنند. تلویزیون ال سی دی ، کولر و اینترنت وای فای از خدمات این کافه ها می باشد.
4- غذاهای مطبوع: در طول بازی می توانید از بهترین غذاها و خدمات در طبقه بالای ورزشگاه لذت ببرید. ورزشگاه از ضیافت های شما و جلساتتان در SkyBox استقبال می کند و میزبان شما خواهد بود.
5- رستوران: شما در حالی که زیر آسمان پرستاره نشسته اید و از نمای پانورامای شگفت انگیز ورزشگاه لذت می برید، می توانید از رستوران شیشه ای ورزشگاه و غذاهای لذیذش بهره ببرید.

۰ نظر
مجله هنر، معماری و عکاسی

معماری جهان، روسیه، استادیوم موردوویا آرنا

استادیوم موردوویا آرنا در شهر سارانسک، یکی از ورزشگاه های میزان جام جهانی 2018 روسیه می باشد. بازی سوم تیم ملی فوتبال کشورمان مقابل پرتغال در این ورزشگاه برگزار خواهد شد.

کار ساخت این ورزشگاه در سال ۲۰۱۰ آغاز شد و طبق برنامه‌ریزی قرار است در سال ۲۰۱۷ افتتاح گردد. ظرفیت ورزشگاه موردوویا آرنا 45015 نفر می باشد و 300 میلیون دلار هزینه صرف ساخت این ورزشگاه شده است. در پایان برای تیم ملی عزیز کشورمان آرزوی موفقیت می کنیم.

۰ نظر
مجله هنر، معماری و عکاسی

معماری جهان، روسیه، استادیوم کرستوفسکی

تیم ایران نخستین دیدار خود، در جام جهانی 2018 روسیه را، مقابل مراکش، در استادیوم کرستوفسکی سن پترزبورگ روسیه برگزار خواهد کرد. این ورزشگاه متعلق به تیم باشگاهی زنیت می باشد.

ورزشگاه کرستوفسکی دارای سقفی کشویی بوده و با گنجایش 68134 نفر، در زمینی به مساحت 287600 مترمربع ساخته شده. هزینه یک میلیارد دلار برای ساخت این ورزشگاه، باعث شده تا کرستوفسکی در جمع گرانترین استادیوم های جهان قرار گیرد. ساخت این ورزشگاه با سرمایه گذاری شرکت گازپروم، در سال ۲۰۰۷ شروع و در سال ۲۰۱۷ به اتمام رسید. طراحی این ورزشگاه را معمار برجسته ژاپنی، آقای کیشو کوروکاوا (متولد 1934 و متوفی 2007) بر عهده داشته است.

در ساخت ورزشگاه کرستوفسکی از 26000 تن فولاد استفاده شده و دو صفحه نمایش با ابعاد 30.72 در 10.24 متر در طرفین این استادیوم قرار گرفته است. گفتنی است قرعه‌کشی رقابت های فوتبال جام جهانی 2018 روسیه در حالی در مسکو برگزار شد که تیم ملی فوتبال کشورمان، در کنار اسپانیا، پرتغال و مراکش در گروه B این رقابت ها قرار گرفت. دومین دیدار تیم ایران که با اسپانیا می باشد، در ورزشگاه کازان برگزار خواهد ‌شد و سومین دیدار تیم ملی با پرتغال، در ورزشگاه موردوویا شهر سارانسک برگزار خواهد شد.

۰ نظر
مجله هنر، معماری و عکاسی

معماری ایران، قزوین، مدرسه سردار

مدرسه سردار در شهر قزوین، خیابان تبریز، مقابل آب انبار سردار قرار دارد. تنها کتیبه تاریخ دار بنا بر سردر آن تاریخ 1231 را نشان می دهد.

بر اساس کتیبه سردر، بانیان مدرسه سردار حسین خان و سردار حسن خان بوده اند. خطاط این کتیبه شیخ محمد علی بن شیخ عبدالرحیم است. این مدرسه که از آثار دوره قاجار می باشد، تا سال 1290 شمسی فعال بود و از آن به بعد تعداد طلاب مدرسه به تدریج رو به نقصان گذارد تا آنکه در سال 1315 شمسی تعطیل شد. از این پس بنای مدرسه به علت عدم توجه رو به ویرانی نهاد. از سال 1335 شمسی برای مدت کوتاهی، عملکرد مدرسه ابتدایی داشت و در طی سالهای 1345 تا 1349 شمسی بنای مدرسه مرمت شد. طی این مرمت کاشی کاری های بنا تثبیت و یک ارسی در ضلع شمالی تعمیر گشت و کلاف کشی فلزی دور گنبد انجام یافت. در سالهای 1360 و 1361 شمسی نیز تعمیراتی در بنا صورت گرفت. نوک گنبد قبه مطلایی وجود دارد و معروف است که از جنگ با عثمانی ها به غنیمت آورده شده. (منابع و مراجع: الف-1)

در ورودی این بنا در سمت شمال واقع است که به هشتی وسیعی وارد می شود و در دو طرف آن، به دو شبستان راه پیدا می کند. سردر زیبا و باشکوه مدرسه با کاشیکاری های مینایی و نقوش گل و بوته، پرندگان و خطوط اسلیمی زینت یافته و دارای کتیبه ای از سنگ مرمر و به خط نستعلیق ممتاز می باشد که به قلم شیخ محمدعلی بن شیخ عبدالرحیم بوده و در آن تاریخ و بانی بنا مشخص شده است.

نقشه بنا به مساحت 1440 متر مربع و به شکل مستطیل بوده و ساختمان آن در دو اشکوب ساخته شده. ازاره بنا با سنگ و بقیه آن با آجر تراش خورده ساخته شده و با کاشی های رنگارنگ تزیین یافته است. دور تا دور حیاط مدرسه را از چهار سو با اشعار مرحوم محتشم کاشانی به خط نستعلیق زیبا، به رنگ سفید در کاشی بنفش، کتیبه کرده اند. در وسط حیاط مدرسه حوضی سرپوشیده و در جنوب مدرسه مهتابی بزرگی است که به اندازه یک متر از کف حیاط بلندتر است و از جانب شرق و غرب هم اندازه مدرسه می باشد که در تابستان برای استراحت یا انجام مراسم تعزیه احداث شده است.

32 باب حجره در بخش شرقی و غربی دو گوشواره که متصل به ایوان های کوچکی است؛ بنا شده، به طوری که در وسط یک مدرس (محل درس) یا حجره بزرگ است و در دو طرف آن دو گوشواره باریک قرار دارد که راهروی طبقه دوم می‌باشد. مسجد سردار در قسمت جنوبی حیاط مدرسه و متصل به مهتابی بزرگ آن واقع است و سه طاق آجری دارد. در بالای طاق میانی که بزرگتر از دو طاق دیگر است، گنبد مخروطی کوچکی با کاشی فیروزه ای برپا شده و در بالای گنبد، سر قبه ای با طول بیش از 1.20 و عرض 40 سانتی متر قرار داشته است. این مجموعه یکی از شاهکارهای هنری و معماری دوره قاجاریه می باشد.

۰ نظر
مجله هنر، معماری و عکاسی

معماری جهان، قطر، ورزشگاه الوکره

ورزشگاه الوکره یکی از شش ورزشگاهی است که قرار است توسط زاها حدید برای رقابت های جام جهانی 2022 قطر اجرا شود.

به کارگیری انحنا و خطوط باریک و بلند، این ورزشگاه را شبیه صدف های دریایی کرده و به نوعی، نمادی از فرهنگ و سنت بندر الوکره قطر نموده است.


دید عمومی ورزشگاه الوکره قطر، جام جهانی 2022

این ورزشگاه دارای گنجایش 20000 نفر می باشد، که قرار است برای بازی های جام جهانی 2022 با روش های چیدمان مدولار صندلی ها، که بیشترشان از جنس چوب طراحی و ساخته شده اند، ظرفیت آن به 40000 نفر افزایش یابد.

از ویژگی های این ورزشگاه سقف منحنی آن می باشد که با جلوگیری از تابش آفتاب و انعکاس نور خورشید، تماشاگران را در مقابل گرمای 50 درجه ای قطر، محافظت می نماید. همچنین تهویه قدرتمندی که در این استادیوم تعبیه شده، قابلیت پایین آوردن دمای داخل ورزشگاه، تا منفی 30 درجه سانتی گراد را دارد.

۰ نظر
مجله هنر، معماری و عکاسی

معماری جهان، آمریکا، آسمان خراش هزار موزه

آسمان خراش هزار موزه، در مرکز تجاری شهر میامی کشور آمریکا قرار دارد. این برج داری 62 طبقه می باشد که ارتفاعی در حدود 210 متر خواهد داشت. کار ساخت این برج تا سال 2018 به اتمام خواهد رسید.

ساختمان دارای سازه ای خارج از بدنه ساختمان بوده که با پیچیدن دور طبقات از آنها بالا آمده است که بین آنها را نمای شیشه ای محصور کرده، این نوع از سازه با حذف کردن ستون ها از درون طبقات فضای باز بزرگی را در اختیار آنها می گذارد که باعث می شود بتوان به راحتی اکثر کارکردهای مورد نیاز را به هر طبقه اختصاص داد، که در معماری از آن تحت عنوان پلان آزاد یاد می کنند.

زاها حدید در مارس 2016 در میامی در حالی که کار طراحی داخلی فضاهای عمومی ساختمان را به سر انجام رسانیده بود به طور ناگهانی درگذشت. امضای کار او در این ساختمان دیوار خمیده با سطحی منحنی در طبقه آخر است که به سمت پذیرش امتداد یافته است. لابی از طبقه اول تا هفتم امتداد یافته و یک پدیوم را تشکیل می دهد که شامل چند رستوران، محل هایی برای برگذاری مراسم ها در طبقه ی اول، پارکینگ ها در قسمت بالایی و استخر در آخرین طبقه می باشد. این قسمت از ساختمان دارای منافذی مانند منافذ قارچ است که بین قسمت های سازه ای قرار گرفته و مانع دیده شدن خودروهای داخل پارکینگ از بیرون می شود.

طبقات 10 تا 14 ویژگی خانه های شهری را خواهند داشت. واحد های آپارتمانی به صورت نیم طبقه، طبقات 15 تا 49 را در بر خواهند گرفت و هشت طبقه بعد به پنتهاوس هایی تعلق می گیرد که هر یک تمام یک طبقه را اشغال می کنند، همچنین یک پنتهاوس دوبلکس هم در این برج در نظر گرفته شده که دو طبقه 58 و 59 را شامل می شود. هر یک از واحد های مسکونی دارای بالکون هایی هستند که کمی با واحد های دیگر فرق دارد و نمای شهر را قاب می کنند، این تمایز ناشی از تفاوت فرمی عناصر سازه ای خارجی است که دور نمای ساختمان پیچ خورده و بالا آمده اند.

آسمان خراش هزار موزه میامی، نمایی از تراس یکی از واحدها

طبق اظهارات گرگ کوین و لوئیس بردمن توسعه دهندگان این پروژه، همانطور که برج بالا می رود، سازه خارجی موجب به وجود آمدن تراس هایی منحصر به فرد برای هر یک از واحد ها می شود که به موجب آن اتاق های متعددی در فضای باز این تراس ها به وجود می آیند که آنها نیز داری پلانی منحصر به فرد خواهند بود.

طبقه ی انتهایی از این برج را یک مرکز تفریحی آبی دوقولو تشکیل می دهد که  شامل یک استخر ممتد، کشیده شده در لبه خارجی طبقه و در مجاورت نمای ساختمان است که دیدی بی نظیر به بندرگاه میامی را فراهم می کند. برای این قسمت زاها حدید دیوار فلزی مواجی طراحی کرده که به مثابه یک مجسمه دیواری عظیم بوده که تا انتهای سقف هم امتداد یافته است. انتخاب فلز به این جهت بوده است تا تلالو نور استخر روی آن انعکاس یافته و به مانند جواهری بدرخشد و به عنوان چراغی راهنما برای پد هلیکوپتر روی بام باشد.

اگرچه دفتر زاها حدید در لندن است ولی برای انجام این پروژه بیشتر وقت خود را در میامی گذراند که با حضورش در این شهر به پیشرفت چشمگیر در عرصه معماری معاصر در این منطقه منجر شد. به عنوان نمونه طرح پارکینگ عمومی چرخانی را برای یکی از ساحل های میامی ارائه کرد، اما به دلیل مرگش تنها بعد از چند هفته از طرف مقامات دولتی کنسل اعلام شد.

۰ نظر
مجله هنر، معماری و عکاسی

معماری جهان، آمریکا، هتل پوئرتا

آنچه هتل پوئرتا را تبدیل به بنایی منحصربه فرد نموده، انتخاب معماران خاص و نحوه مشارکت آنها در طراحی این بناست، به طوری که هر معمار در طراحی طبقه ای که به او محول شده است نسبتا آزادانه به تبلور ایده های خود پرداخته است.

 بدین ترتیب مخاطبان این هتل، می توانند از طبقاتی که به سبک هایی نظیر فوتوریسم، مینی مالیسم، کلاسیسیم و ... طراحی شده اند بازدید کنند. تنها وجه مشترک این طبقات وجود هال مرکزی است که دو راهروی دسترسی به واحد ها از آن منشعب می شوند.

هتل پوئرتا در سال 2006 و در کشور مادرید اسپانیا، ساخته شد. این هتل شامل 342 اتاق می باشد و مجموعا 19 معمار از کشورهای گوناگون در طراحی آن دست داشته اند که در این میان رهبری تیم طراحی،  کانسپت اصلی و طراحی نما و همچنین طراحی طبقه دوازدهم بر عهده ژان نوول (Jean Nouvel) بوده است.  وی در طراحی طبقه دوازدهم ترکیب غریبی از هنر معماری و عکاسی را به نمایش می گذارد. در طراحی نما نیز، وی شعری با عنوان آزادی، سروده Paul Eluard، را به عنوان موتیف اصلی انتخاب نموده که این شعر به چندین زبان مختلف بر روی سایه بان های طبقات اقامتی نوشته شده است.

واحد طراحی شده توسط ژان نوول در هتل پوئرتا آمریکا در شهر مادرید اسپانیا

طراحی پارکینگ این هتل بر عهده ترزا ساپی بوده.

طراحی طبقه همکف که شامل لابی ، پذیرش  و فضاهای اداری است، توسط جان پاوسن صورت گرفته که از چوب به عنوان مصالح غالب سبک مینی مالیست استفاده کرده است.

طبقه اول اقامتی بر عهده زاها حدید بود. در این طبقه شاهد آخرین پیشرفت های وی در زمینه دیجیتال می باشیم. زاها با پیوند فرمال تمامی عناصر واحدهای اقامتی و ترکیب رنگ و نور، فضاهایی غیرقابل باور خلق کرده، به گونه ای که تصور می شود تمامی اتاق بصورت یکپارچه و بی هیچ اتصالی ساخته و در محل نصب شده است.

طراحی طبقه چهارم بر عهده استودیو پلاسما بود که در آن مصالح و هندسه متفاوت، فضاهای هیجان انگیزی را خلق کرده. وجود راهروهای غار مانند و اتاق های غیرمعمول از نکات جذاب این طبقه است.

طبقه هفتم، اثر رن آراد است که در آن از خطوط سیال و ارگانیک استفاده شده. درطبقه سیزدهم که دارای سقفی شیبدار می باشد فضاهایی نظیر؛ استخر، سرو نوشیدنی، سالن ورزشی و غیره قرار گرفته اند. همچنین اسکار نیمایر، معمار معروف برزیلی در سن صد سالگی و به عنوان یکی از آخرین حضورهایش در عرصه طراحی، مجسمه ای را برای فضای باز این هتل طراحی و اجرا نموده است.

در مورد دیگر طبقات، نورمن فاستر طبقه هفتم و آرتا ایسوزوکی طبقه دهم را طراحی کرده اند. (منابع و مراجع: ب-3)

۰ نظر

معماری جهان، اسپانیا، هتل مارکوس دریسکال

هتل مارکوس دریسکال، ترکیبی از استیل و تیتانیوم، کاری دیگر از معمار معروف کانادایی، فرانک گهری می باشد که در سال 2006 در شهر ال سیگو (Elciego) اسپانیا ساخته شد.

در اصل این هتل، به عنوان بخش اقامتی و صرفا جهت اهداف تبلیغاتی قدیمی ترین کارخانه شراب سازی منطقه به فرانک گهری (Frank Owen Gehry) سپرده شد. تا جایی که تنها در مدت زمان کوتاهی پس از افتتاح بنا، تصویرهایی از این هتل در اخبار، روزنامه ها و غیره در سراسر دنیا منتشر شد.

نمایی از هتل مارکوس دریسکال طراحی شده توسط فرانک گری

این هتل از دو حجم اصلی تشکیل شده که از یکدیگر جدا بوده و توسط پلی به یکدیگر اتصال یافته اند. ساختمان چهار طبقه اصلی ترکیبی نامنظم از حجم های مکعبی شکل است که گویی بر حسب تصادف بر روی یکدیگر قرار گرفته اند. نمای بیرونی این احجام به پیروی از مصالح غالب منطقه، ماسه سنگی و زرد رنگ است که پنجره هایی چوبی با تناسبات کشیده و غیر معقول، بازیگوشانه سعی در فرار از این احجام صلب را دارند. تراس های وسیع و چشم اندازهای سرسبز تاکستان ها موجب شده اند تا تناسبات نامتعادل اتاق ها محسوس نباشد.

صفحات فلزی که از اجزای لاینفک و مشخصه آثار گهری می باشند در این بنا نیز به رنگ های متفاوت (صورتی- بنفش- سورمه ای و شرابی) به کار رفته و ضمن تبدیل بنا به حجمی هرم گونه ساختمان را در بر می گیرد.

در ساختمان اصلی؛ ورودی، پذیرش، فضاهای اداری، لابی و بار در طبقه همکف و تعداد 14 سوئیت مهمان ویژه در طبقه اول و رستوران، کافی شاپ و اتاق های جلسات در طبقه دوم و سالن پذیرایی و تراس چشم انداز در طبقه فوقانی بنا قرار دارند. (منابع و مراجع: ب-3)

موارد مرتبط

۰ نظر